پایان نامه ارشد شهرسازی. ارتقاء امنیت در مناطق مرزی استان سیستان وبلوچستان از طریق آمایش سرزمین با تاکید بر پدافند غیر عامل

چکیده
یکی از مهمترین ابعاد آمایش سرزمین امنیت است. امنیت، بنیادی ترین نیاز هر جامعه و مهمترین عامل دوام زندگی اجتماعی و پدافند غیر عامل یکی از مؤثرترین و پایدارترین روشهاي دفاع در مقابل تهدیدات و افزایش امنیت است. شهرهای مناطق مرزی به دلیل شرایط ژئوپلیتیکی ویژه خود نسبت به شهرهای نواحی مرکزی یک کشور، ضوابط و تمهیدات خاصی می طلبند و اجرای فنون و اصول ایجاد امنیت در مرزها باید بسیاردقیق و حساب شده باشد. بر این اساس هدف اصلی این تحقیق، بررسی ارتقاء امنیت در مناطق مرزی از طریق آمایش سرزمینی با تاکید بر اصول پدافند غیر عامل بوده است. محدوده مورد بررسی منطقه سیستان در جنوب شرق کشور که همواره با تهدیدات متعدد امنیتی روبرو است. روش تحقیق توصیفی – تحلیلی بوده و به منظور به دست آوردن داده های تحقیق، نظرات ۷۸ متخصص در قالب پرسش نامه جمع آوری شد. با محاسبات انجام گرفته، نتایج نشان می¬دهد از منابع و پتانسيل¬هاي منطقه به ويژه كاركردهاي متعدد مرز به منظور تأمین امنیت، استفاده لازم و بهينه به عمل نيامده است درحالی که ارتباط مثبت و معناداری بین آمایش سرزمینی در مناطق مرزی (با رویکرد پدافند غیرعامل) و افزایش امنیت وجود دارد. زیرا ضریب به دست آمده برابر با ۰٫۸۵۱ محاسبه شده و تأیید کننده این موضوع است که مفهوم آمایش سرزمینی، ابتدا مفهومی امنیتی – دفاعی دارد و این دو متغیر بر یکدیگر اثر متقابل دارند. در نهایت مدل سوات نیز مشخص ساخت بهترین استراتژی برای افزایش امنیت در منطقه از نوع استراتژی های تهاجمی (SO) است و راهکارهای پدافند غیرعامل در امایش منطقه سیستان برای تامین امنیت بسیار اثرگذار و مثبت است.

واژگان کلیدی: امنیت، آمایش سرزمین، پدافند غیرعامل، منطقه سیستان